скачать mp3 зикр

Гуфтам: «Аз карами ахлоқи бузургон баид аст рӯй аз мусоҳибати мискинoн тофтан на фоида дареғ доштан, ки ман дар нафси хеш ин қудрату суръат мешиносам, ки дар хидмати мардони порсо ёри шотир бошам, на бори хотир». __________Башорат - хабари хушМӯътакиф - гӯшанишин: маро дуо кунед - сахт, қаттол Ҳар он ки тухми бадӣ кишту чашми некӣ дошт Димоғ беҳуда пухту хаёли ботил баст. __________Сӯҳбат – рафоқaт, дӯстӣ Боби сеюм ҲИКОЯТ Хоҳандаи мағpибӣ дар сафи баззозони Ҳалаб мегуфт: «Эй худованди неъмат! Агар шуморо инсоф будию моро қаноат, расми савол аз ҷаҳон бархостӣ». Роят аз гарди роҳу ранҷи рикоб, Гуфт бо парда аз тариқи итоб: «Ману ту хар ду хоҷатошонем. В-араш ҳамчунон рӯзгоре ҳилӣ , Ба гардунаш аз бех барнагсалӣ. додан - ямоқ, дарбеҳМафотеҳ - ҷамъи мифтоҳ, яъне калид - ҷамъи қалъаМунозиат - ҷанг – шаҳрҳо, кишварҳоХӯшида – хушкида, хушкшуда Агар дунё набошад, дардмандем, B-агар бошад, ба меҳраш пойбандем. __________Маваддати маъҳуд - дӯстии одатшуда - дастархонҲИКОЯТ Аъробиеро дидам: дар ҳалқаи ҷавхариёни Басра ҳикоят ҳамекард, ки вақте дар биёбоне роҳ гум карда будам ва аз зоди муайяне чизе бо ман намонда ва дил бар ҳалок ниҳода. Вақти зарурат чу намонад гурез, Даст бигирад сари шамшери тез. Мудаббирони мамолики он тараф дар рафъи мазаррати эшон машварат карданд, ки агар ин тоифа ҳам бар ин насақ рӯзгоре мудовимат намоянд, муқовимат мумтaнeъ гардад: Дарахте, ки акнун гирифтаст пой, Ба неруи мардӣ барояд зи ҷой. Остинаш гирифт сарҳанге , Ки биё, наъл бар cутуpaм банд!»ҲИКОЯТ Ҷолинус аблаҳеро дид: даст дар гиребони донишманде зада ва беҳурматӣ ҳамекард. Дарахт андар баҳорон бар фишонад, Зимистон, лоҷарам, бе барг монад.ҲИКОЯТ Подшоҳе писареро ба адибе доду гуфт: «Ин фарзанди туст, тарбияташ ҳамчунон кун, ки яке аз фарзандони худро. Гуфт: «Ҷони падар, ту низ агар бихуфтӣ, беҳ аз он, ки дар пӯстини мардум афтӣ». Маллоҳ бихандиду гуфт: «Он чӣ ту гуфтӣ, яқин аст ва дигар майли хотир ба раҳонидани ин бештар буд, ки вақте дар биёбоне монда будам, маро бар шутур нишонд ва аз дасти он дигар тозиёнае хӯрда будам дар тифлӣ…» То тавонӣ дару ни кас махарош, K-андар ин роҳ хорҳо бошад. Беҳунарон ҳунармандро натавонанд, ки бинанд, ҳамчунон ки сагони бозорӣ саги сайдро бинанд, машғала бароранд ва пеш омадан наёранд, яъне сифла чун ба ҳунар бо касе барнаёяд, ба бухлаш дар пӯстин афтад. Ризқ агар чанд бегумон бирасад, Шарти ақл аст ҷустан аз дарҳо. Саманди бодпой аз так фурӯ монд, Шутурбон ҳамчунон оҳиста меронд. *** Олимро нашояд, ки сафоҳат аз омӣ ба ҳилм даргузарад , ки ҳар ду тарафро зиён дорад: ҳайбати ин кам шаваду ҷаҳли он мустаҳкам. Дӯст машмор он ки дар неъмат занад Лофи ёрию бародархондaгӣ. Маъшуқи ҳазордӯстро дил надиҳӣ! B-ар медиҳӣ, он дил ба ҷудоӣ биниҳӣ! * * * Ҳар он сирре, ки дорӣ, бо дӯст дар миён манеҳ: чӣ донӣ, ки вақте душман гардад ва ҳар газанде, ки тавонӣ, ба душман марасон. Забон бурида ба кунҷе нишаста суммун букм , Беҳ аз касе, ки набошад забонаш андар ҳукм. Бад-ин умед ба сар шуд, дареғ умри азиз, Ки он чӣ дар дилам аст, аз дарам фароз ояд. Бош, то дасташ бибандад рӯзгор, Пас ба коми дӯстон мағзаш барор!ҲИКОЯТ Золимеро ҳикоят кунанд, ки ҳезуми дарвешон харидӣ ба ҳайф ва тавонгаронро додӣ ба тарҳ. Ҳеҷ сайқал наку надонад кард Оҳанеро, ки бaдгуҳap бошад. Омии нодон, парешонрӯзгор Беҳ зи донишманди нопарҳезгoр, K-он ба нобиноӣ аз роҳ уфтод, В-ин ду чашмаш буду дар чоҳ уфтод. Баъд аз ду ҳафта маълум шуд, ки бегуноҳанд, қавиро диданд: мурда, заиф ҷон ба саломат бурда. Падар гуфт: «Эй писар, хаёли маҳол аз сар бадар кун ва пойи қаноат дар домани саломат каш, ки бузургон гуфтаанд: «Давлат на ба кӯшидан аст, чора кам ҷӯшидан аст. __________ - ҷанг Дарвешписар ин бишуниду гуфт: «То падарат зери он сангҳои гарон бар худ биҷунбида бошад, падари ман ба биҳишт расида бувад!» Хар, ки камтар ниҳанд бар вай бор, Бешак осудатар кунад рафтор. Бидӯзад шараҳ дидаи ҳушманд, Дарорад тамаъ мурғу моҳӣ ба банд. Аммо дар ҳақиқат як нишон дораду бас: он ки дар банди ризои ҳақ беш аз он бошӣ, ки дар банди ҳаззи нафси хеш ва ҳар он ки дар ӯ ин сифат мавҷуд нест, ба назди муҳаққиқон болиғ нест. Ка- __________ - бахраТакаллуф - бо дили нохоҳам - номи шаҳре: пулашро талаб мекард - рафиқонТаaннут – бадгӯйӣ, айбҷӯйӣБаввоб - дарбон - мудҳиш се гуфт: «Фалон бозургон нӯшдору дорад, агар бихоҳӣ, бошад. Чунин хондам, ки дар дарёи аъзам, Ба гирдобе дарафтоданд бо ҳам. Филҷумла, мақбули назари султон омад, ки ҷамоли сурату маънӣ дошт ва хирадмандон гуфтаанд: «Тавонгарӣ ба ҳунар аст, на ба мол ва бузургӣ ба ақл аст, на ба сол». Бозургонон гиряву зорӣ карданд ва Худову пайғамбарро шафеъ оварданд, фоида набуд. Чӣ хуш гуфт он тиҳидасти силаҳшӯр , Ҷаве зар беҳтар аз панҷоҳ ман зӯр ». Вақте афтод фитнае дар Шом, Ҳар кас аз гӯшае фаро рафтанд, Рустозодагони донишманд. Дарвеш роҳи биёбон карда буду монда ва чизе нахӯрда. Банӣ одам сиришт аз хок дорад, Агар хокӣ набошад, одамӣ нест!»ҲИКОЯТ Бузургеро пурсидам аз сирати ихвонуссафо. Заврақе дар пайи мо ғарқ шуд, ду бародар ба гирдобе дарафтоданд. Гӯш тавонад, ки ҳама умр вай, Нашнавад овози дафу чангу най, Дида шикебад зи тамошои боғ, Бе гулу насрин ба сар орад димоғ. Чандон, ки ришу гиребонаш ба дасти ҷавон афтод, ба худ даркашид ва бе муҳобо кӯфтан гирифт. Мaқoмe дилкушой ва равоносой: Гули сурхаш чу орази хубон, Сунбулаш ҳамчу зулфи маҳбубон… Малик дарҳол канизаке хубрӯй пешаш фиристод. Агар нодон ба ваҳшат сахт гӯяд, Хирадмандаш ба нармӣ дил биҷӯяд. Филҷумлa, писарро ба нозу неъмат баровардан гирифт ва устоди адиб ба тарбияти ӯ насб кард, то ҳусни хитоб ва радди ҷавобаш даромӯхт ва соири одоби хидмати мулукаш таълим кард, чунон ки дар назари бузургон писанд омад. Агар зи дасти бало бар фалак равад бадхӯй, Эй дасти хӯйи бади хеш дар бало бошад! * * * Чу бинӣ, ки дар сипоҳи душман тафриқа афтодааст, ту ҷамъ бош ва агар ҷамъ шаванд, аз парешонӣ андеша кун! Бирав, бо дӯстон осуда биншин, Чу бинӣ дар миёни душманон ҷанг! В-агар бинӣ. Овардаанд, ки яке аз ситамдидагон бар ӯ бигзашт ва дар ҳоли табоҳи ӯ тааммул карду гуфт: «На ҳар кӣ қуввати бозу аз мансабе дорад, Ба салтанат бихӯрад моли мардумон ба гизоф , Тавон ба ҳалқ фурӯ бурдан устухони дурушт, Вале шикам бидарад, чун бигирад андар ноф». Чӣ солҳои фаровону умрҳои дароз, Ки халқ бар сари мо бар замин бихоҳад рафт. Чу узве ба дард оварад рӯзгор, Дигар узвҳоро намонад қарор. *** Зӯрат ар беш меравад бо мо, Бо Худованди ғайбдон наравад. Чу дахлат нест, харҷ оҳистатар кун, Ки мегӯянд маллоҳон суруде: «Агар борон ба кӯҳистон наборад, Ба соле Даҷла гардад хушкрӯде». Писар дарёфт ва даст аз таом бозкашиду гуфт: «Маҳол аст агар ҳунарманд бимирад, ки беҳунар ҷойи ӯ бигирад. Султон аз он ҷо, ки сатвати салтанат аст, биранҷиду гуфт: «Ин тоифаи хирқапӯшон бар мисоли ҳайвонанд ва аҳлияту одамият надоранд». ___________ – тaбл, нағораи калон - кӯчкунӣ - роҳ - чӣ хуш! Эй хушо! Эй тиҳидаст, рафта дар бозор. Қавме, ки аз дасти татовули ӯ ба ҷон омада буданд ва парешон шуда, бар эшон гирд омаданд ва тақвият карданд, то мулк аз тасарруфи ин бадар рафт ва бар онон муқаррар шуд. Гуфт: чашми танги дунёдорро, Ё қаноат пур кунад, ё хоки гӯр!ҲИКОЯТ Молдореро шунидам, ки ба бухл чунон маъруф буд, ки Ҳотами Той дар карам. аз рӯйи қонуни шариат, аз нав шавҳар карда наметавонад - азобНаими муқим - неъматҳои бардавомДиёрбакр - шаҳрест дар ТуркияҲИКОЯТ Рӯзе ба ғурури ҷавонӣ сахт ронда будам ва шабонгоҳ ба пойи гapeвae суст монда. Солҳо бар ту бигзарад, ки гузар Накунӣ сӯйи турбати падарат. Чандон ки аз назари дарвешон ғоиб шуд, ба бурҷе баррафт ва дурҷе бидуздид, то рӯз равшан шуд, он торикрав маблағе роҳ рафта буд ва рафиқони бегуноҳ хуфта. Тарки дунёву шаҳват асту ҳавас, Норасоӣ на тарки ҷомаву бас.

Иттифоқан чаҳорсад ҳукмандоз, ки дар хидмати ӯ буданд, ҷумла хато карданд, магар кӯдаке, ки бар боми работе ба бозича тир аз ҳар тарафе меандохт, боди сабо тири ӯро ба ҳалқаи ангуштарӣ бигузаронид ва хилъату неъмат ёфт ва хотам ба вай арзонӣ доштанд. Касе гуфт: «Фалов нeъмaте дорад беқиёс, агар бар ҳоҷати ту воқиф гардад, ҳамоно ки дар қазои он таваққуф раво надорад». Маҷнун ба фаросат дарёфту гуфт: «Аз даричаи чашми Маҷнун бояд дар ҷамоли Лайлӣ назар кардан, то сирри мушоҳидаи ӯ бар ту таҷалло кунад. Бод дар сояи дарахтонаш, Густаронида фарши бӯқаламун. Чанде бар ин баромад, лутфи табъашро бидиданд ва ҳусни тадбирашро биписандиданд ва кораш аз он даргузашт, ба мартабате волотар аз он мутамаккин шуд. Бо ту маро сӯхтан андар азоб Беҳ, ки шудан бо дигаре дар биҳишт. Чун пеши падар омад, замини хидмат бибӯсиду гуфт: «Эй, ки шахси манат ҳақир намуд, То дуруштӣ ҳунар нaпиндорӣ. Зи бахт рӯй туpуш карда пеши ёри азиз Марав, ки айш бар ӯ низ талх гардонӣ. Обиде дар сабил мункири ҳоли дарвешон буд ва бехабар аз дарди эшон, то бирасидем ба хайли Баниҳилол. Чу коре бе фузули ман барояд Маро дар вай сухан гуфтан нашояд. скачать mp3 80-е. то ҳар ки тир аз ҳалқаи ангуштарӣ бигузаронад, хотам ӯро бошад. Пашша чу пур шуд, бизанад пилро Бо ҳама тундиву салобат , ки ӯст. Чунин сифатҳо, ки баён кардам, эй фарзанд, дар сафар мӯҷиби ҷамъияти хотир аст ва доияи тиби айш ва он ки аз ин ҷумла бебаҳра аст, ба хаёли ботил дар ҷаҳон биравад ва дигар касаш ному нишон нашунавад. Тоифае бирасиданду дирамҳо диданд: пеши рӯяш ниҳода ва бар хок навишта: Гар ҳама зарри ҷаъфарӣ дорад, Марди бетӯша барнадорал ком. Мардони диловар аз камингоҳ бадар ҷастанд ва даст якон-якон бар китф бастанд ва бомдодон ба даргоҳи малик ҳозир оварданд, ҳамаро куштан фармуд. Заифонро макун бар дил газанде, Ки дар монӣ ба ҷаври зӯрманде! *** Аввал касе, ки алам бар ҷома карду ангуштарӣ дар дасти чап, Ҷамшед буд. Аз бадон некуӣ наёмузӣ, Накунад гург пӯстиндӯзӣ! *** Ҳар кӣ илм хонду амал накард, бад-он монад, ки гов ронду тухм наяфшонд.

Саъдии Шерозӣ. Гулистон «

Басе барнаомад, ки банӣ ами султон ба мунозиат хестанд ва ба муқовимат лашкар оростанд ва мулки падар хостанд. Каҷованишинеро шунидам, ка бо адили худ мегуфт: «Ёлалаҷаб , пиёдаи оҷ чу арсаи шатранҷ ба сар мебарад, фарзин мешавад, яъне, беҳ аз он мегардад, ки буд ва пиёдагони ҳоҷ бодия ба сар бурданду батар шуданд». Кӯси реҳлат заданду бор насохт, Хоби нӯшини бомдоди раҳил , Боздорад пиёдаро зи сабил. Соҳибдиле бар ӯ гузар карду гуфт: __________ - мартабаи ҳукмронӣ - бозу - дар ин ҷо ба маънии зулму зӯрӣ - молеро бо нархи гарон ба зердастони худ ба тарзи маҷбурӣ фурӯхтани подшоҳон ва амалдорон «Морӣ ту, ки ҳар киро бубинӣ, бизанӣ, Ё бум, ки ҳар куҷо нишинӣ, биканӣ. Гуфт: «Агар ба карам маъзур дорӣ, шояд, ки аспам дар ин воқеа беҷав буд ва намадзинам ба гарав ва султон, ки ба зар ба сипоҳӣ бахилӣ кунад. Ҳосил нашавад ризои султан, То хотири бандагон наҷӯйӣ. *** Мутакаллимро то касе айб нагирад, суханаш салоҳ напазирад: Машав ғарра бар ҳусни гуфтори хеш, Ба таҳсини нодону пиндори хеш! *** Хама касро ақли худ бакамол намояду фарзанди худ баҷамол. Яке гуфташ аз корвониён: «Магар инонро насиҳате кунӣ ва мавъизае гӯйӣ, то тарфе аз моли мо даст бидоранд, ки дареғ бошад чандин неъмат. Гарат чашми худобине бубахшанд, Набинӣ ҳеҷ кас оҷизтар аз хеш.ҲИКОЯТ Якеро аз бузургон ба маҳфиле андар ҳамеситуданд ва дар авсофи ҷамилаш муболиға мекарданд. Аспи тозӣ дутак равад ба шитоб, Шутур оҳиста меравад шабу рӯз.ҲИКОЯТ Вақте ба ғуpуpу ҷаҳли ҷавонӣ бонг бар модар задам. Зишт бошад дабиқию дебо, Ки бувад бар арӯси нозебо. B-он дигар пухта ҳамчунин ҳавасе, В-ин иморат ба сар набурд касе. Касе гуфташ: «Чӣ офат аст, ки мӯҷиби чандин махофат аст!» Гуфто: «Шунидам, ки шутурро ба сухра мегиранд». Инсоф , дар сару рӯйи ҳам фитодем ва доди фусуқу ҷидол бидодем. Гуфт: «Эй Саъдӣ, ту ҳам сухане бигӯй аз онҳо, ки дидаӣ ва шунида!» Гуфтам: Он шунидастӣ, ки дар саҳрои Ғӯp, Борсолоре бияфтод аз сутур. __________Истиорат - орият, амонат гирифта истифода бурдани чизе аз касеТалфиқ - тартиб додан - димоғчоқӣМавъиза - вазъ, панду насиҳат - шифобахш Аз рӯйи нашри Саъдии Шерозӣ. Юсуфи Сиддиқ дар хушксоли Миср сер нахӯрдӣ, то гуруснагонро фаромӯш накунад. Бо раият сулҳ кун в-аз ҷанги хасм эмин нишин, З-он ки шоҳаншоҳи одилро раият лашкар аст.ҲИКОЯТ Подшоҳе бо ғуломе аҷамӣ дар киштӣ нишаст ва ғулом дигар дарё надида буд ва меҳнати киштӣ наёзмуда. Зар бидеҳ марди сипоҳиро, то сар биниҳад, В-агараш зар надиҳӣ, сар биниҳад дар олам. Санги бадгавхар агар косаи заррин шиканад, Қимати санг наяфзояду зар кам нашавад. *** Хареро аблаҳе таълим медод, Бар ӯ-бар сарф карда саъй доим. ___________Худрой - худсар - ҳилa - банди пой, яъне: вақте ки қассоб ҳайвони мурдаро пӯст карданӣ шуда аз банди пояш дам мекунад, вай ба назар фарбеҳ менамоядАндакмоя - одами паст * * * Даҳ одамӣ бар суфрае бихӯрaнд, ду саг бар мурдоре бо ҳам ба сар набаранд. *** Тавон шинохт ба як рӯз дар шамоили мард, Ки то куҷош расидаст пойгоҳи улум. Касе гуфташ: «Чӣ нишинӣ, ки фалон дар ин шаҳр табъе карим дораду караме амим , миён ба хидмати озодагон баста ва дар дари дилҳо нишаста, агар бар сурати ҳоли ту, чунон ки ҳаст, муталлеъ гардад, поси хотири азизон миннат дорад». __________Имтиноъ - худдорӣ аз коре - сабаб - офтобХасорат - зарарМугталлеъ - огоҳШамотат - таъназанӣ Магӯ андӯҳи хеш бо душманон, Ки «лоҳавл» гӯянд шодикунон.ҲИКОЯТ Ҷавоне хирадманд аз фунуни фазоил ҳаззе вофир дошт ва табъе нофир ; чандон ки дар маҳофили донишмандон нишастӣ, забон аз сухан бибастӣ. __________: сафар кунам: аз ришханди душманон, метарсам. На аҷаб, гар фурӯ равад нафасаш Андалебе ғуроб ҳамнафасаш. На чандон дуруштӣ кун, ки аз ту баргарданд ва на чандон нармӣ, ки бар ту далер шаванд

Оставить комментарий

Similar Items