скачать mp3 мино

Ҳаргиз он завқу шодӣ фаромӯш накунам, ки пиндоштам, гандуми бирён аст, боз он талхию навмедӣ, ки бидонистам. Маликро тарфе аз замоими ахлоқи ӯ ба қароин маълум шуд, дар шиканҷа кашиду ба анвои уқубат бикушт. Муддате баромад, духтар бадхӯй, ситезарӯй, нофармон буд, забондарозӣ кардан гирифт на айши маро мунағғас доштан. ___________Худрой - худсар - ҳилa - банди пой, яъне: вақте ки қассоб ҳайвони мурдаро пӯст карданӣ шуда аз банди пояш дам мекунад, вай ба назар фарбеҳ менамоядАндакмоя - одами паст * * * Даҳ одамӣ бар суфрае бихӯрaнд, ду саг бар мурдоре бо ҳам ба сар набаранд. Ҳунар ба чашми адоват бузургтар айб аст, Гул аст Саъдию дар чашми душманон хор аст! Нури гетифурӯзи чашмаи хур, Зишт бошад ба чашми мушаки кӯр.ҲИКОЯТ Бозургонеро ҳазор динор хасорат афтод. Сари чашма шояд гирифтан ба бел, Чу пур шуд нашояд гузаштан ба пил. __________ - бузургтарин - хортаринМасоиб - мусибатҳо *** Гадои неканҷом, беҳ аз шоҳи бадфарҷом. ки ин кӯшиши маро дар ҳаққи аҳлу аёлам беинсофӣ нашуморандБа ҷоҳи шумо аз баракати мартабаи шумоҶигарбанд банди ҷигар Ростӣ мӯҷиби ризои Худост, Кас надидам, ки гум шуд аз раҳи рост. Пирамарде ҷаҳондида дар он миён буд, гуфт: «Эй ёрон, ман аз ин бадрақаи шумо андешанокам, на чандон ки аз дуздон, чунон ки ҳикоят кунанд, apабepo дираме чанд гирд омада буд ва ба шаб аз ташвиши луриён дар хона танҳо хобаш намебурд. Ногоҳ нафасе сард аз дили пурдард бароварду гуфт: «Чандин сухан. Дуюм, олиме, ки ба мантиқи ширин ва қуввати фасоҳату мояи балоғат ҳар ҷо равад, ба хизмати ӯ иқдом намоянд ва икром кунанд: Вуҷуди мардуми доно мисоли зарри тилост, Ки ҳар куҷо биравад қадру қиматаш донанд. Дуруштию нармӣ ба ҳам-дар беҳ аст, Чу рагзан, ки ҷappoҳу марҳамнеҳ аст! Дуруштӣ нагирад хирадманд пеш. Дар одоби сӯҳбат Дар он муддат, ки моро вақт хуш буд, Зи ҳиҷрат шашсаду панҷоҳу шаш буд. ки Юсуф он қадар соҳибҷамол нест, ки сазовори шайдо шудани ту бошад… Зулайхо дар ҷавоби ин таъна дар як зиёфат ба дасти занон турунҷу корд дода, дар ҳамин вақт Юсуфро аз берун ба хона даровардааст. Агар нодон ба ваҳшат сахт гӯяд, Хирадмандаш ба нармӣ дил биҷӯяд. Овардаанд, ки яке аз ситамдидагон бар ӯ бигзашт ва дар ҳоли табоҳи ӯ тааммул карду гуфт: «На ҳар кӣ қуввати бозу аз мансабе дорад, Ба салтанат бихӯрад моли мардумон ба гизоф , Тавон ба ҳалқ фурӯ бурдан устухони дурушт, Вале шикам бидарад, чун бигирад андар ноф». Вақти зарурат чу намонад гурез, Даст бигирад сари шамшери тез. Ҳоле ки ман ин ҳикоят бикардам, домани гул бирехт ва дар доманам овехт, ки алкариму изо ваaда вафо ва фасле ду ҳамон рӯз иттифоқи баёз афтод дар ҳусни муошират ва одоби муҳовират дар либосе, ки мутакаллимонро ба кор ояд ва мутарассилонро балоғат бияфзояд. Ту пок бошу мадор аз кас, эй бародар, бок! Зананд ҷомаи нопок гозурон бар санг». Hашунидаем, ки касе ӯро дӯст гирифтааст ва ишқ оварда». остинаш гирифтаму гуфтам: Бихӯр, эй нексирати сарамард, К-он нагунбахт гирд карду нахӯрд. Панд гир аз масоиби дигарон, То нагиранд дигарон ба ту панд. Қавме, ки аз дасти татовули ӯ ба ҷон омада буданд ва парешон шуда, бар эшон гирд омаданд ва тақвият карданд, то мулк аз тасарруфи ин бадар рафт ва бар онон муқаррар шуд. *** На ҳар кӣ дар муҷодила чуст, дар муомила дуруст.

Саъдии Шерозӣ. Гулистон «

гуфт: «Агар анҷоми ин ҳолат ба муроди ман барояд, чандин дирам диҳаму зоҳидонро». Ин бигуфту падарро видоъ, кард ва ҳиммат хосту равон шуд ва ба худ ҳамегуфт: Ҳунарвар чу бахташ набошад ба ком, Ба ҷое равад, к-аш надонанд ном. Писар гуфт: «Эй падар, қавли ҳукаморо чӣ гуна мухолифат кунам, ки гуфтаанд: ризқ агарчи мaқcум аст, ба асбоби ҳусули он тааллуқ шарт аст ва бало, агарчи мақдур , аз абвоби духули он эхтироз воҷиб. Чунин сифатҳо, ки баён кардам, эй фарзанд, дар сафар мӯҷиби ҷамъияти хотир аст ва доияи тиби айш ва он ки аз ин ҷумла бебаҳра аст, ба хаёли ботил дар ҷаҳон биравад ва дигар касаш ному нишон нашунавад. Хилофи пирон, ки ба ақлу адаб зиндагонӣ кунанд, на ба муқтазои ҷаҳли ҷавонӣ. Ҳеҷ сайқал наку надонад кард Оҳанеро, ки бaдгуҳap бошад. Он гоҳ хабар ёфт, ки офтобаш дар китф тофт, сар баровард: корвон рафта дид. ки ҷон медоду мегуфт: «Ҳадиси ишқ аз он баттол манюш, Ки дар сахтӣ кунад ёрӣ фаромӯш!» Чунин карданд ёрон зиндагонӣ, Зи корафтода бишнав, то бидонӣ. Занон ба ҷамоли Юсуф чунон мафтун шудаанд, ки ба ҷойи турунҷ беихтиёр дастҳошонро буридаандМутолиа - дар ин ҷо ба маънои тамошо - қабилаҳоСароча - хаймаХуддом - канизонҲИКОЯТ Ҷавоне покбозу покрав буд, Ки бо покизарӯе дар гарав буд. Ин бигуфту бар сипоҳи душман зад ва тане чанд мардони корӣ бияндохт. Кас наёяд ба хонаи дарвеш, Ки хироҷи замину боғ бидеҳ Ё ба ташвишу ғусса розӣ бош, Ё ҷигарбанд пеши зоғ бинеҳ». *** Замини шӯра сунбул барнаёрад, Дар ӯ туxму амал зоеъ магардон! Накуӣ бо бадон кардан чунон аст, Ки бад кардан ба ҷойи некмардон.ҲИКОЯТ Сарҳангзодаеро дар сарои Ӯғулмиш дидам, ки ақлу қиёсат ва фаҳму фаросате зоидулвасф дошт, ҳам аз хурдӣ осори бузургӣ дар носияи ӯ пайдо. илтифотМуқарраб - наздикМушорунилайҳ - шахси номбаршуда, шахси ишоратшуда, мӯътамадуналайҳ - шахсе, ки ба вай эътимод карда шудааст Зи кори баста маяндешу дил шикаста мадор. Аз сӯҳбати дӯсте ба ранҷам, К-ахлоқи бадам ҳасан намояд. Дарвешро маҷоли интиқом набуд, сангро нигоҳ ҳамедошт, то замоне, ки маликро бар он лашкари хашм омаду дар чоҳ кард. аз рӯйи қонуни шариат, аз нав шавҳар карда наметавонад - азобНаими муқим - неъматҳои бардавомДиёрбакр - шаҳрест дар ТуркияҲИКОЯТ Рӯзе ба ғурури ҷавонӣ сахт ронда будам ва шабонгоҳ ба пойи гapeвae суст монда. Касе ба дидаи инкор агар нигоҳ кунад, Нишони сурати Юсуф диҳад ба нохубӣ. Писарро гуфт: «Набояд, ки ин сухан бо касе дар миён ниҳӣ!» Гуфт: «Эй падар. Саъдиё, сафари дигар дар пеш аст, агар он карда шавад, бaқияти умри хеш ба гӯшае бинишинам». Битарсад он, ки бар афтодагон набахшояд, Ки гар зи пой дарояд касаш нагирад даст. Чу ҳақ муоина донӣ, ки мебибояд дод, Ба лутф беҳ, ки ба ҷанговарию дилтангӣ. __________Муғелон - дарахти хордор - бахшиданҲадди шаръ - ҷазои шаръӣҚатъи яд - буридани даст: пуле ва озуқае надошт Уштурсаворе гуфташ: «Эй дарвеш. Чун раият кам шуд, иртифои вилоят нуқсон пазируфт ва хазина тиҳӣ монд ва душманон зӯр оварданд. Шабҳои дароз нахуфтаме ва базлаҳо ва латифаҳо гуфтаме, бошад, ки муонисат пазираду ваҳшат нагирад. насли фасоди инон мунқатеъ кардан авлотар аст ва бехи табори эшон баровардан.

Сухан бар он муқаррар шуд, ки якеро ба тaҷaccуc баргумоштанд ва фурсат нигоҳ доштанд, то вақте ки бар сари қавме ронда буданду буқъа холӣ монда. Султон аз он ҷо, ки сатвати салтанат аст, биранҷиду гуфт: «Ин тоифаи хирқапӯшон бар мисоли ҳайвонанд ва аҳлияту одамият надоранд». __________ - ҷанг Дарвешписар ин бишуниду гуфт: «То падарат зери он сангҳои гарон бар худ биҷунбида бошад, падари ман ба биҳишт расида бувад!» Хар, ки камтар ниҳанд бар вай бор, Бешак осудатар кунад рафтор. Нимноне гар хӯрад марди Худой, Базли дарвешон кунад ними дигар. Падар гуфт: «Эй писар, нaгуфтамат ҳангоми рафтан, ки тиҳидастонро дасти далерӣ баста асту сарпанҷаи шерӣ шикаста. *** Се чиз бе се чиз пойдор намонад: мол бе тиҷорату илм бе баҳс ва мулк бе сиёсат. Бад-ин умед ба сар шуд, дареғ умри азиз, Ки он чӣ дар дилам аст, аз дарам фароз ояд. Сари ҷумлаи ҳайвонот, гӯянд, ки шер аст ва камтарини ҷонварон хар ва ба иттифоқ хари борбар, беҳ ки шери мapдумдар. Якеро аз бандагони хос кисаи дирам дод, то сарф кунад бар зоҳидон. Ка- __________ - бахраТакаллуф - бо дили нохоҳам - номи шаҳре: пулашро талаб мекард - рафиқонТаaннут – бадгӯйӣ, айбҷӯйӣБаввоб - дарбон - мудҳиш се гуфт: «Фалон бозургон нӯшдору дорад, агар бихоҳӣ, бошад. Вафодорӣ мадор аз булбулон чашм, Ки ҳар лам бар гуле дигар сароянд. Боре вазир аз шамоили ӯ дар ҳазрати малик шаммае мегуфт ки тарбияти оқилон дар ӯ асар кардааст ва ҷаҳли қадим аз ҷибиллати ӯ бадар бурда. Сухан, гарчи дилбанду ширин бувад, Сазовори тасдиқу таҳсин бувад, Чу як бор гуфтӣ, магӯ бозпас, Ки ҳалво чу як бор хӯрданд, бас!ҲИКОЯТ Якеро аз ҳукамо шунидам, ки мегуфт: «Ҳаргиз касе ба ҷаҳли хеш иқрор накардааст, магар он кас, ки чун дигаре дар сухан бошад, ҳамчунон ногуфта, сухан оғоз кунад». Ва ҳакимон гуфтаанд: «Оби ҳаёт агар фурӯшанд, филмасал, ба обрӯй, доно нахарад, ки мурдани ба иллат, беҳ аз зиндагии ба зиллат. Сагoн дар қафои вай афтоданд, хост то санге бардорад ва сагонро дафъ кунад, замин ях гирифта буд, оҷиз шуду гуфт: «Ин чӣ ҳаромзода мардумонанд, сагро кушодаанду сангро баста!» Амир аз ғурфа бидиду бишунид ва бихандид. Сеюм, хубрӯе, ки даруни соҳибдилон ба мухолитати ӯ майл кунад, ки бузургон гуфтаанд: рӯйи зебо марҳамаи дилҳои хаста аст ва калиди дарҳои баста. Ба вазирии подшо рафтанд; Писарони вазири ноқисақл, Ба гадоӣ ба русто рафтанд.ҲИКОЯТ Муаллими куттоберо дидам дар диёри Мағриб турушрӯй, тaлхгуфтор, бадхӯй, мардумозор, гадотабъ, нопарҳезгoр, ки айши мусулмонон ба дидани ӯ табаҳ гаштӣ ва хондани Қуръонаш дили мардум сияҳ кардӣ. на илоҷ!ҲИКОЯТ Пире ҳикоят кунад, ки духтаре хоста будам ва ҳуҷра ба гул ороста ва ба хилват бо ӯ нишаста ва дидаю дил дар ӯ баста. Малик бихандиду надимонро гуфт: «Чандон, ки маро дар ҳаққи худопарастон иродат асту иқрор, мар ин шӯхдидаро адоват асту инкор ва ҳақ, ба ҷониби ӯст…» __________Мирваҳа - бодбезакЗуҳҳод - порсоёнҲИКОЯТ Дарвеше ба мақоме даромад, ки соҳиби буқъа каримуннафс буду хирадманд. Агар зи боғи раият малик хӯрад себе, Бароваранд ғуломони ӯ дарахт аз бех Ба панҷ байза , ки султон ситам раво дорад, Зананд лашкариёнаш ҳазор мурғ ба сех.ҲИКОЯТ Омилеро шунидам, ки хонаи раият хароб кардӣ, то хaзонаи султон обод кунад. Филҷумла, намонд аз соири маосӣ мункаре , ки накард ва мускире , ки нахӯрд. Соҳиби даъват гуфт: «Эй ёр, замоне таваққуф кун, ки парасторонам кӯфтабирён месозанд». Боре падараш гуфт: «Эй писар, ту низ он чӣ донӣ, бигӯй!» Гуфт: «Тарсам, ки бипурсанд, аз он чӣ надонам ва шармсорӣ барам. Боз аз шамотати аъдо барандешам, ки ба таъна дар қафои ман биханданд ва саъйи маро дар ҳаққи аёл бар адами мурувват ҳамл кунанд ва гӯянд: Бубин он беҳамиятро, ки ҳаргиз Нахоҳад дид рӯйи некбахтӣ, Таносонӣ гузинад хештанро, Зану фарзанд бигзорад ба сахтӣ. Шаб ҳар тaвoнгape ба сарое ҳамеравад, Дарвеш, ҳар куҷо, ки шаб ояд, сарои ӯст». Нашунидаӣ, ки ҳар кӣ хиёнат варзад, пушташ аз ҳисоб биларзад. Ба корҳои гарон марди кордида фирист, Ки шери шарза дарорад ба зери хамми каманд. Шабонгаҳ корд бар ҳалқаш бимолид, Равони гӯсфанд аз вай бинолид: Ки аз чанголи гуpгaм даррабудӣ, Чу дидам оқибат: худ гург будӣ!ҲИКОЯТ Яке аз мутааббидони Шoм дар беша зиндагонӣ кардӣ ва барги дарахтон хӯрдӣ. Беҳунарон ҳунармандро натавонанд, ки бинанд, ҳамчунон ки сагони бозорӣ саги сайдро бинанд, машғала бароранд ва пеш омадан наёранд, яъне сифла чун ба ҳунар бо касе барнаёяд, ба бухлаш дар пӯстин афтад. Гуфт: «Ин муносиби ҳоли ман нагуфтӣ ва ҷавоби саволи ман наёвардӣ. *** Ҳар чӣ зуд барояд, дер напояд: Хоки Машриқ шунидаам, ки кунанд, Ба чиҳил сол косаи чинӣ. Чун бод мухолифу чу сармо нохуш, Чун барф нишастаию чун ях баста!ҲИКОЯТ Рафиқе доштам. up скачать mp3. Бош, то дасташ бибандад рӯзгор, Пас ба коми дӯстон мағзаш барор!ҲИКОЯТ Золимеро ҳикоят кунанд, ки ҳезуми дарвешон харидӣ ба ҳайф ва тавонгаронро додӣ ба тарҳ. Шунидам, ки ҳам дар он рӯз бар душман зафар ёфтанд. Чанде бар ин баромад, лутфи табъашро бидиданд ва ҳусни тадбирашро биписандиданд ва кораш аз он даргузашт, ба мартабате волотар аз он мутамаккин шуд. Тоифаи дӯстон ба лутфи ин сухан на, ки бар ҳусни сирати хеш гувоҳӣ дода буданд ва офарин бурда ва он дӯст ҳам дар ин ҷумла муболиға карда буд ва бар фавти сӯҳбати дерин таассуф хӯрда ва ба хатои хеш эътироф намуда, маълум кардам, ки аз тарафи ӯ ҳам рағбате ҳаст. Он ки ногоҳ, касе гашт, ба чизе нарасид, В-ин ба тамкину фазилат бигузашт аз ҳама чиз. Чора ҷуз он надидем, ки рахту силоҳу ҷомаҳо раҳо кардему ҷон ба саломат бурдем. Мӯрчагонро чу бувад иттифоқ, Шери жаёнро бидаронанд пӯст. Маталаб, гар тавонгарӣ хоҳӣ, Ҷуз қаноат, ки давлатест ҳанӣ. Гуфт: «Аз ҷоҳат меандешидам, акнун ки дар чоҳат дидам, фурсат ғанимат донистам» Носазоеро, ки бинӣ бахтёр, Оқилон таслим карданд ихтиёр. Дасташ гирифт то ба манзили он шахе даровард, якеро дид: лаб фурӯҳишта ва тунд. Покдоман чун зияд бечорае, Уфтода то гиребон дар ваҳал.ҲИКОЯТ Шабе ёд дорам, ки ёре азиз аз дар даромад. Гуфт: «Дареғ калимаи ҳикмат бошад бо эшон гуфтан». Гуфт: «Хомӯш, ки дар сахтӣ мурдан беҳ, ки ҳoҷaт пеши касе бурдан!» Ҳар руқъа дӯхтан беҳу илзоми кунҷи сабр, K-аз баҳри ҷома, руқъа бари хоҷагон навишт. Пой дар занҷир пеши дӯстон Беҳ, ки бо бегонагон дар бӯстон». Пас, чун бинам, ки раъйи шумо бар савоб аст, маро бар сари он сухан гуфтан ҳикмат набошад. ___________ – форам, гуворо: зинҳор, ӯро некукор ҳисоб накун - бахшиш Мурод аз ин Баҳроми Гӯр аст, ки яке аз подшоҳони сосонӣ буд. Шоҳид он ҷо, ки равад ҳурмату иззат бинад, B-ар биронанд ба қаҳраш падару модари хеш. Асҳоб аз тааннути вай хастахотир ҳамебуданд ва аз таҳаммул чорае набуд. Маликро насиҳати ӯ судманд омаду аз сари хуни ӯ бархост.ҲИКОЯТ Шайёде геcувoн бофт, ки маи алавиям ва бо қофилаи Ҳиҷоз ба шаҳр даромад, ки аз ҳаҷ ҳамеоям ва қасидае пеши малик бурд, ки ман гуфтаам. Ҷавонро пашизе набуд, талаб кард ва бечорагӣ намуд, раҳмат наёварданд, дасти тааддӣ дароз кард, муяссар нашуд. Он гоҳ ки ту дидӣ, ғами ноне доштам ва имрӯз ташвиши ҷаҳоне». Заврақе дар пайи мо ғарқ шуд, ду бародар ба гирдобе дарафтоданд. Донишманд чун пас аз чанд рӯз маваддати маъҳуд барқарор надид, Гуфт: Нонам афзуду обрӯям кост, Бенавоӣ бех аз мазаллати хост.ҲИКОЯТ Дарвешеро зарурате пеш омад. Чу доранд ганҷ аз сипоҳӣ дареғ, Дареғ оядаш даст бурдан ба теғ. *** Ду кас мурданду таҳассур бурданд: яке он, ки дошту нахӯрд ва дигар он, ки донисту накард. Дарахт андар баҳорон бар фишонад, Зимистон, лоҷарам, бе барг монад.ҲИКОЯТ Подшоҳе писареро ба адибе доду гуфт: «Ин фарзанди туст, тарбияташ ҳамчунон кун, ки яке аз фарзандони худро. Дарвеш, аз он ҷо, ки фароғи мулки қаноат аст, сар бар наёварду илтифот накард. __________ - ангуштарӣ - амалдори шаҳр, назоратчии тартиботТаррор - дуздон: агар касе хироҷро ба майли хотири худ надиҳад, аз ӯ бо зӯрӣ мегиранд ва ба замми он ҷарима хам мегиранд - бодирингТаҳaccуp - ҳасрат Кас набинад бахили фозилро, Ки на дар айб гуфтанаш кӯшaд. Дида баркарду бихандиду гуфт: Даст барҳам занад табиби зариф, Чун ҳариф бинад уфтода хариф Хоҷа дар банди нақши айвон аст, Хона аз пойбаст вайрон аст. Бо азизе нишаст рӯзе чанд, Лоҷарам ҳамчун ӯ гиромӣ шуд.ҲИКОЯТ Дар тасонифи ҳукамо овардаанд. Инсоф , дар сару рӯйи ҳам фитодем ва доди фусуқу ҷидол бидодем. Агар биркае пур кунанд аз гулоб, Саге дар вай афтад. ки мулук аз баҳри поси раиятанд, на раият аз баҳри тоати мулук! Подшаҳ посбони дарвеш аст. Гуфт: «Миннат Худойро, ки гулат аз хор баромад ва хор аз пой бадар омад ва бахти баландат раҳбарӣ кард ва иқболу саодат ёварӣ, то бад-ин поя расидӣ… Шукуфа гоҳ шукуфта-сту гоҳ хӯшида , Дарахт вақт бараҳна-сту вақт пӯшида». __________Мушоҳира - моҳона - тарз Боби панҷум ҲИКОЯТ Ҳасани Маймандиро гуфтанд: «Султон Маҳмуд чандин бандаи соҳибҷамол дорад. Гарат чашми худобине бубахшанд, Набинӣ ҳеҷ кас оҷизтар аз хеш.ҲИКОЯТ Якеро аз бузургон ба маҳфиле андар ҳамеситуданд ва дар авсофи ҷамилаш муболиға мекарданд. Дар он миён ҷавоне буд: меваи унфувони шабобаш наврасида ва сабзаи гулистони узораш навдамида. Ба дарё -дар манофеъ бешумор аст, B-агар хоҳӣ саломат, бар канор аст». ки оташ нишондану ахгар гузоштан ва афъӣ куштану бачааш нигоҳ доштан кори хирадмандон нест!» Абр агар оби зиндагӣ борад. Маъсият аз хар кӣ содир шавад, нописандида асту аз уламо нохубтар, ки илм силоҳи ҷанги шайтон аст ва худованди силоҳро чун ба асирӣ баранд. __________Маваддати маъҳуд - дӯстии одатшуда - дастархонҲИКОЯТ Аъробиеро дидам: дар ҳалқаи ҷавхариёни Басра ҳикоят ҳамекард, ки вақте дар биёбоне роҳ гум карда будам ва аз зоди муайяне чизе бо ман намонда ва дил бар ҳалок ниҳода. Пиндошт ситамгар, ки ҷафо бар мо кард, Бар гардани ӯ бимонду бар мо бигузашт ». *** Ҷавонмардиву лутф аст одамият, Ҳамин нақши ҳаюлоӣ мапиндор! Ҳунар бояд, ки сурат метавон кард, Ба айвонҳо-дар аз шaнгарфу зангор. Пирмарде зи назъ менолид, Пиразан сандалаш ҳамемолид. дар ду чашмаш оган хок! Сухан ба лутфу карам бо дуруштхӯй магӯй, Ки зангxӯрда нагардад магар ба сӯҳон пок! *** Ҳар кӣ дар пеши сухани дигарон афтад, то мояи фазлаш бидонанд, пояи ҷаҳлаш шиносанд. Вақтҳо замзамае бикардaндӣ ва байте муҳаққиқона бигуфтандӣ. Зӯрмандӣ макун бар аҳли замин, То дуое бар осмон наравад!» Ҳоким аз гуфтани ӯ биранҷид ва рӯй аз насиҳати ӯ дар ҳам кашиду бар ӯ илтифот накард. __________ - чизеЗиллат - хорӣҲанзал - харбузаи талхи ёбоӣ - маошТaвaққӯъ - талабТаъризи суол - чизе талабидан Овардаанд, ки андаке дар вазифаи ӯ зиёдат кард ва бисёр аз иродат кам. Бипурс ҳар чӣ надонӣ, ки зулли пурсидан Далели роҳи ту бошад, ба иззи доноӣ! *** Ҳар кӣ бо бадон нишинад, агар низ табиати эшон дар ӯ асар накунад, ба тариқати эшон муттаҳам гардад ва агар ба харобот равад ба намоз кардан мансуб шавад ба хамр хӯрдан. us mp3 скачать. Сад ба рӯзе кунанд дар Бағдод, Лоҷарам, қиматаш ҳамебинӣ! *** Мурғак аз байза бурун ояду рӯзӣ талабад, В-одамизода надорад хабар аз ақлу тамиз. Суханро сар аст, эй хирадманду бун, Маёвар сухан дар миёни сахун. Чӣ хуш гуфт он тиҳидасти силаҳшӯр , Ҷаве зар беҳтар аз панҷоҳ ман зӯр ». Ҷамоате оҳанги гурез карданд, писар наърае заду гуфт: «Эй мардон, бикӯшед, то ҷомаи занон напӯшед!» Саворонро ба гуфтаи ӯ таҳаввур зиёда гашт ва ба як бор ҳамла бурданд. Филҷумла, ба ҳукми зарурат ақди никоҳаш бо зарире бибастанд. Сурати ҳоли орифон далқ аст, Ин қадар бас, ки рӯй дар халқ аст. Зи бахт рӯй туpуш карда пеши ёри азиз Марав, ки айш бар ӯ низ талх гардонӣ. Ба узри мозӣ дар қадамаш фитоданд ва бӯсае чанд ба нифоқ бар сару чашмаш доданд. Нек саҳл аст, зинда беҷон кард, Куштаро боз зинда натвон кард. Гуфто: «Дили ман бар сидқи ин сухан гувоҳӣ медиҳад ва ҷуз чунин натавон будан. Шабонгоҳ, ки дуздон бозомаданд - сафаркардаву ғоратоварда, силоҳ бикушоданду рахти ғанимат биниҳоданд

Оставить комментарий

Similar Items